เรื่องสั้น (มาก) “ไทม์แมชชีน”

เรื่องสั้น (มาก) “ไทม์แมชชีน”


เรื่องที่ 1.

ตัวคุณในวัย 90 ปี นั่งไทม์แมชชีนย้อนเวลามาหาคุณ และบอกคุณว่า คุณคือคนแรกและคนเดียวที่สร้างไทม์แมชชีนได้สำเร็จ เพราะเป็นเทคโนโลยีขั้นสูงและแปลกประหลาด คุณเลยตัดสินใจที่จะฆ่าตัวคุณในวัย 90 และยึดไทม์แมชชีนอันนั้นมา

คุณเลยกลายเป็นผู้สร้างไทม์แมชชีนเครื่องแรกและเครื่องเดียวในโลก

……………………………………………………………………..

เรื่องที่ 2.

ชายหนุ่มนั่งไทม์แมชชีนกลับไปในอดีตก่อนเขาเกิดประมาณ 4-5 ปี และพบรักกับหญิงสาวในยุคนั้น จึงแต่งงานอยู่กินกับหญิงสาว จนหญิงสาวตั้งท้อง และหมอดูบอกให้หญิงสาวเปลี่ยนชื่อ นามสกุล เป็นชื่อและนามสกุลเดียวกับแแม่ของชายหนุ่ม และคลอดลูกออกมาในวันเดียวกับเวลาที่ชายหนุ่มเกิด ชายหนุ่มนึกถึงพ่อของตัวเองที่ยังอยู่กับแม่ในโลกปัจจุบัน

……………………………………………………………………..

เรื่องที่ 3.

หญิงสาวนั่งไทม์แมชชีนย้อนเวลากลับไป และพบชายหนุ่มในฝันที่เธอไม่รู้ชื่อ เธอจึงพยายามแย่งเขามาจากแฟนสาวจนสำเร็จ ด้วยการฆ่าแฟนสาวของเขา หลังจากนั้น หญิงสาวจึงรู้ว่าชายหนุ่มคือพ่อของตัวเอง และแฟนสาวของเขาคือแม่

……………………………………………………………………..

เรื่องที่ 4.

ชายหนุ่มเกิดมาในครอบครัวที่ลำบาก มีชีวิตแร้นแค้นมาตั้งแต่เด็ก พ่อเป็นชายพิการ เขาจึงตัดสินใจทำงานอย่างหนักเพื่อเก็บหอมรอมริบ จนสามารถเก็บเงินซื้อทองคำมาจำนวนมากพอที่จะเรียกว่าร่ำรวยได้ เขาจึงนั่งไทม์แมชชีนย้อนเวลาไปในสมัยแม่ยังสาว เพราะช่วงเวลานั้นทองคำขายได้ราคาสูงที่สุด เพื่อนำทองคำทั้งหมดนั้นไปให้แม่ของเขาในวัยสาว

แม่กลายเป็นหญิงสาวที่ร่ำรวย และไม่มองชายพิการผู้มาจีบแม้แต่หางตา และได้แต่งงานกับเศรษฐีหุ้นคนนึง และหลังจากนั้น คนทั้งคู่ก็ล้มละลายจากการค้าหุ้น ส่วนชายพิการหลังจากถูกหญิงสาวเมิน เขาก็มุมานะทำงานจนร่ำรวย แต่ไม่เคยมองผู้หญิงคนไหน และไม่มีภรรยาจนชั่วชีวิต เพราะยังรักแม่ของชายหนุ่มอยู่

……………………………………………………………………..

เรื่องที่ 5.

เด็กชายทำหุ่นยนต์ตัวโปรดหาย หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ เขาเสียดายมันมาก เพราะเป็นของเล่นที่มีเพียงชิ้นเดียว เขาจดจำเรื่องนี้ได้จนโตเป็นผู้ใหญ่ เพราะเวลานั้น เขาไม่สามารถรบเร้าให้พ่อแม่ซื้อตัวใหม่ให้ได้ เขาจึงนั่งไทม์แมชชีนย้อนไปในวันที่ทำหุ่นยนต์ตัวนั้นหาย ในเวลาช่วงเช้าก่อนที่หุ่นยนต์จะหาย (เขายังจำช่วยเวลาที่เรารู้สึกตัวว่าทำหุ่นยนต์หายไปได้ คือเวลาเที่ยง) และหยิบหุ่นยนต์ตัวนั้นกลับมาเก็บไว้กับตัวเขาเองยังโลกอนาคต

……………………………………………………………………..

เรื่องที่ 6.

โลกเกิดสงครามนิวเคลียร์ เพราะเกิดความผิดพลาดของระบบคอมพิวเตอร์ออกคำสั่ง เนื่องจากเวลานั้น เป็นช่วงเวลาที่ทุกฝ่ายกำลังรอการคำนวณผลกระทบจากความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นกับประเทศของตนเอง ซึ่งอาจจะไม่เสียหายเลย ถ้าได้เป็นเป็นประเทศแรกที่กดปุ่มยิงก่อน คอมพิวเอตร์ตัวนี้ลิงค์กันกับเครื่องหลักของทุกประเทศ แต่เกิดความผิดพลาดของระบบ AI ทำให้ประเทศหนึ่งประเมินแตกต่างออกไป ผู้นำจึงเป็นคนแรกที่กดปุ่มยิงระเบิด ประเทศผู้นำโลกอย่างอเมริกาได้รับความเสียหายอย่างหนัก จึงสร้างไทม์แมชชีนย้อนเวลามา และส่งทีมลับเข้าไปทำลายระบบคอมพิวเตอร์ของประเทศนั้นจนไม่สามารถใช้งานได้อยู่เพียงประเทศเดียว ผู้นำประเทศนั้นจึงตัดสินใจกดปุ่มยิงโดยไม่รอการคำนวณเป็นประเทศแรก

……………………………………………………………………..

เรื่องที่ 7.

ชายวัยกลางคนมาร่วมงานเลี้ยงรุ่น และได้พบกับผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาเคยแอบรัก แต่เพราะในเวลานั้น เธอสวยจนเป็นดาวโรงเรียน ส่วนเขาเป็นแค่เด็กหนุ่มที่ชอบตีรันฟันแทงกับโรงเรียนอื่น เขาจึงไม่กล้าคิดแม้จะจีบเธอ แต่ก็แอบมอง แอบรักเธออยู่หลายปี จนถึงขั้นตามมาเรียนในมหาวิทยาลัยเดียวกัน แต่เป็นคนละภาควิชา จนห่างหายไปทีละเล็กทีละน้อย และเมื่อเรียนจบ เธอกับเขาก็ไม่เคยพบเจอกันอีกเลย

20 ปีต่อมา เขาและเธอ มาพบกันในงานเลี้ยงรุ่น ต่างพาลูกๆ มาด้วยทั้งคู่ ทั้งคู่จึงมีโอกาสได้คุยกันเป็นครั้งแรก เพราะในยามเรียน เขาไม่กล้าแม้แต่จะพูดคุยด้วย

การพูดคุยเข้มข้นขึ้น จนต่างคนต่างรู้ว่า อีกฝ่ายนั้นแอบชอบกันอยู่มาก แต่ก็ไม่กล้าจะพูดคุยอะไรกันเลย ทั้งคู่ต่างแอบรักซึ่งกันและกันมาตลอด แม้จะแต่งงานกันไปแล้ว ยังคงคิดถึงกันอยู่เสมอ

เขาตัดสินใจนั่งไทม์แมชชีนกลับไปในเวลาเรียนเพื่อไปพบตัวเองในช่วงวัยรุ่น และบอกกับตนเองในวัยรุ่นนั้น ให้รวบรวมความกล้าเข้าไปจีบเธอ เพราะเธอก็ชอบเขาอยู่เช่นกัน เขาในวัยรุ่นรับปาก ว่าพรุ่งนี้เมื่อไปโรงเรียน จะตรงเข้าไปขอเธอเป็นแฟน

เขานั่งไทม์แมชชีนกลับมายังโลกปัจจุบัน แต่กลับไม่พบบ้านหลังใหญ่ไกล้สวนสาธารณะของเขา จริงสินะ บ้านหลังนั้น เป็นบ้านที่ตระกูลของภรรยามอบให้ทั้งคู่ เขาคงไม่ต้องแต่งงานกับภรรยาคนปัจจุบันแล้ว ความร่ำรวยจากฐานะของบ้านฝั่งภรรยาของเขาก็น่าจะหายไปแล้ว แต่ตัวเขาตอนนี้ล่ะ จะเป็นยังไง เกิดอะไรขึ้นมาบ้าง

เขาสืบหาอยู่นาน แต่ก็ไม่พบว่า ตนเองในปัจจุบันไปอยู่ที่ไหน ไม่มีเรื่องราวใดๆ ของตัวเขาเองให้สืบค้นได้เลยแม้แต่พ่อแม่พี่น้อง เขาจึงสืบตามไปทางฝั่งของผู้หญิง และพบว่า ผู้หญิงคนนั้น แต่งงานใหม่อยู่กินกับมหาเศรษฐีคนนึง หลังจากเขาตายด้วยอุบัติเหตุจากการขับรถไปเที่ยวด้วยกันทั้งคู่ ไปหลายปีแล้ว ตั้งแต่เรียนจบใหม่ๆ

……………………………………………………………………..

เรื่องที่ 8.

ผมเคยสงสัย หากเราสามารถย้อนอดีตไปเปลี่ยนแปลงอะไรบางอย่างในอดีตของตัวเอง เพื่อให้ชีวิตของเราในอนาคตเปลี่ยนแปลงไปเมื่อเราแก้ไขเสร็จและกลับไปยังยุคปัจจุบันของเรา เราจะยังมีความทรงจำในเรื่องที่เราข้ามเวลามาเปลี่ยนอยู่มั๊ย เราจะงงมั้ย ว่าเรากลับไปอดีตทำไม?

……………………………………………………………………..

เรื่องที่ 9.

เราได้รับคำสั่งจากรัฐบาล ให้นั่งไทม์แมชชีนกลับไปฆ่านักวิทยาศาสตร์ผู้หนึ่ง ซึ่งเป็นคนเดียวที่สามารถประดิษฐ์ไทม์แมชชีนได้ เพราะโลกปัจจุบันกำลังปั่นป่วนอย่างหนักจากการใช้ไทม์แมชชีนกลับไปเปลี่ยนแปลงอดีตเมื่อเรากลับไปฆ่าเขาแล้ว เราจะสามารถย้อนกลับมาในโลกปัจจุบันได้หรือไม่?

……………………………………………………………………..

เรื่องที่ 10.

สมชายรักสมศรีตั้งแต่เรียนมัธยมต้น ความรักทวีความรุนแรงขึ้นไปตามอายุ แต่สมศรีไม่แสดงท่าทีอะไรเลย ทั้งตอบรับและปฏิเสธ การเรียนของสมชายก็แย่ไปจนเรียนจบ ชีวิตการงานก็ไม่ใส่ใจ เพียงเพราะหวังให้สมศรีตอบรับรัก จนอายุ 40 เขาจึงตัดสินใจนั่งไทม์แมชชีนไปดูชีวิตตัวเองตอนอายุ 60 และพบว่า สมศรีแต่งงานไปกับสมหมายตอนอายุ 42 และสมชายในวัย 42 ก็ฆ่าตัวตายโอกาสเตือนตัวเองมีให้แค่ครั่งเดียว สมชายควรจะเลือกย้อนเวลาไปเตือนตัวเองตั้งแต่สมัยมัธยมหรือจะกลับไปยุคปัจจุบันและเตือนตัวเองตอนนี้ดีกว่า?

……………………………………………………………………..

เรื่องที่ 11.

บุญยืนเป็นเด็กขี้เกียจเรียนตั้งแต่เด็กๆ เพราะไม่ฉลาด หัวทึบ จนอายุถึงวัยรุ่น พ่อซึ่งเป็นคนหาเลี้ยงครอบครัวคนเดียวเกิดอุบัติเหตุเสียชีวิตไป บุญยืนเป็นพี่คนโตจึงต้องออกมาจากโรงเรียนและทำงานเพราะความจำเป็น บุญยืนจึงต้องเปลี่ยนแปลงชีวิตตัวเอง กลายเป็นคนขยัน ต่อสู้ให้ตัวเองและครอบครัวจนสามารถเก็บเงินได้มากจนมีฐานะร่ำรวย แม่และน้องสุขสบาย บุญยืนเรียนหนังสือภาคสมทบไปจนจบในวัย 30 และวัย 40 เขาก็เป็นเศรษฐี และดูเหมือนธุรกิจของเขาในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า เขาจะมีโอกาสได้เป็นมหาเศรษฐีในวัย 50เขาชั่งใจอยู่นานแล้ว ที่จะนั่งไทม์แมชชีนกลับไปเตือนพ่อตัวเองว่าให้ระวังตัว เพราะพ่อจะโดนรถชนตายในวันที่….. เวลา….. หรือควรจะปล่อยเลยตามเลยไปดี เพร่ะหากพ่อเขายังอยู่ เขาคงไม่พัฒนาตัวเองมาเป็นคนแบบนี้ได้?

……………………………………………………………………..

เรื่องที่ 12.

สมศักดิ์เกลียดชีวิตของตัวเอง เพราะเกิดมาพิการ ไม่มีแขน หน้าตาอัปลักษณ์ และมีฐานะที่ยากจน ลำบากแสนสาหัสมาตั้งแต่เด็ก เพียงเพราะว่าแม่ของเขาตั้งท้องเขาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมปลาย และตัดสินใจจะเก็บเขาไว้แม้ตัวเองจะยากจน และพ่อก็ทิ้งไปตั้งแต่รู้ว่าแม่ตั้งท้อง แม่ต้องออกจากโรงเรียนมาทำงานหนัก และได้รับพิษจากสารเคมีจากการทำงานจนทำให้สมศักดิ์เกิดมาเป็นเด็กพิการและอัปลักษณ์สมศักดิ์มีโอกาสเพียงครั้งเดียวที่จะนั่งไทม์แมชชีนไปในอดีตเพื่อกลับไปแก้ไข เขาควรจะเลือกกลับไปช่วงเวลาใด และแก้ไขอย่างไรดี?

……………………………………………………………………..

เรื่องที่ 13.

ทวีอ่านหนังสือเล่มนึงมาในสมัยเด็ก และทำให้เขาเชื่อว่า เมื่อ 400 ล้านปีก่อนนั้น โลกเคยมีมนุษย์และพัฒนามาจนถึงขีดสุด แต่ล่มสลายไปเพราะภัยธรรมชาติที่ยิ่งใหญ่ระดับโลก จนผู้คนและสิ่งมีชีวิตล้มตายไป จนเกิดวงจรชีวิตใหม่โดยเริ่มจากยุคไดโนเสาร์และพัฒนามาจนทุกวันนี้ แต่ไม่ว่าจะเล่าความคิดนี้ให้ใครฟัง ก็ไม่มีใครเชื่อตามแม้แต่คนเดียว ความเชื่อนี้มีมาจนเขาเติบโต จนกระทั่งวันหนึ่ง เขาตัดสินใจนั่งไทม์แมชชีนย้อนเวลากลับไปเมื่อ 400 ล้านปีก่อนพร้อมกล้องถ่ายภาพ เพื่อหวังจะนำมาพิสูจน์ความเชื่อของตัวเองเขากระวนกระวายใจ เร่งวันเร่งคืนให้ถึงวันที่จะมีโอกาสได้ใช้ไทม์แมชชีนกลับไปเสียทีจนถึงวันนั้น เขากดปุ่มตัวเลข 400,000,000 ปีด้วยความตื่นเต้น จนทำให้กดพลาด เพิ่มเลข 0 ขึ้นมาอีกตัว และแก้ไขอะไรไม่ทันไทม์แมชชีนนำเขาไปปรากฏตัวในเวลาย้อนไป 4,000 ล้านปีก่อน ซึ่งเป็นยุค “ฮาเดี้ยน” (ภาษากรีก แปลว่า นรก)​ และตายทันทีด้วยความร้อนบนผิวโลก เพราะโลกยุคนั้นไม่มีชั้นบรรยากาศ!

……………………………………………………………………..

เรื่องที่ 14.

ผมใช้ไทม์แมชชีน เดินทางย้อนเวลาไป เพื่อบอกเลขรางวัลที่ 1 ย้อนหลังไปหลายสิบงวดให้ตัวเอง เพราะในเวลาปัจจุบัน ผมผมเจ็บป่วยด้วยความยากลำบากของฐานะมาหลายปี และหวังว่า จะสามารถทำให้ผมร่ำรวยขึ้นได้จากความยากลำบากมาตั้งแต่เกิด

เมื่อบอกเสร็จ ผมจินตนาการถึงชีวิตที่ร่ำรวยและสวยหรู ความเป็นอยู่ ชีวิตและสุขภาพของผมจะต้องดีขึ้นมากๆ แน่ๆ ผมกำชับตัวเองในอดีตให้ซื้อล็อตเตอรี่ครั้งละชุดใหญ่ทุกครั้ง

เมื่อกลับมาถึงปัจจุบัน ผมต้องตกตะลึงกับโชคชะตาตัวเอง เพราะพบว่า ตัวผมเองในเวลาปัจจุบันกลับป่วยตายด้วยโรคอ้วนไปหลายปี แม้จะมีเงินทองนับพันล้านก็ตาม

ผมตัดสินใจย้อนเวลาไปเตือนตัวเองทั้งคู่ ขณะที่กำลังบอกเลขรางวัลที่ 1 กัน ทั้งคู่เชื่อผม จึงตัดสินใจไม่ซื้อล็อตเตอรี่ตามผมว่า

ผมกลับมาเวลาปัจจุบันอีกครั้ง ก็พบตัวเองนอนซมอยู่ในโรงพยาบาลบ้า เพราะเสียดายโอกาสถูกรางวัลที่ 1 ไปหลายสิบงวด

ผมย้อนเวลาไปหาตัวเองทั้ง 3 อีกครั้ง เพื่อบอกเล่าความเป็นไปในอนาคตของเรา คราวนี้ เราทั้งหมดเลยตัวสินใจกันไม่ได้ ว่าจะซื้อหรือไม่ซื้อล็อเตอรี่กันดี จนผมตัดสินใจเสี่ยงทาย ด้วยการย้อนเวลาเพิ่มไปอีก ให้ตัวเองในอดีตกว่านั้นตัดสินใจแทน โดยบอกเล่าผลของการตัดสินใจที่แล้วมา

ตัวผมคนที่ 5 เลือกที่จะซื้อ และบอกผมทั้ง 4 คนว่า เมื่อมีเงิน ก็ควรระมัดระวังชีวิต และไม่ควรซื้อมากจนเกินไป ให้แค่งวดละฉบับก็เพียงพอแล้ว

ผมทั้งหมด รู้สึกพอใจกับการตัดสินใจของคนที่ 5 เพราะไม่โลภจนเกินไป จึงบอกกันว่าจะทำตามนั้น ผมจึงทยอยส่งตัวเองทั้งหมดกลับไปยังช่วงเวลาของตัวเอง และกลับไปโลกปัจจุบัน

เมื่อกลับมาถึงเวลาปัจจุบัน จึงได้รู้ว่า ผมโดนปล้นฆ่าตายไปตั้งแต่ถูกล็อตเตอรี่งวดแรก

……………………………………………………………………..

 

แชร์เลย
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Share this post